Miesięcznik "PSZCZELARSTWO", nieprzerwanie ukazujący się od 1950 r., jest czasopismem dla każdego pszczelarza - właściciela pasieki dużej i małej.

Co miesiąc:

  • radzimy, jakie prace należy wykonać w pasiece;
  • informujemy o aktualnościach w zakresie gospodarki pasiecznej, sprzętu pasiecznego, chorób pszczół i ich leczenia, pożytków pszczelich;
  • udzielamy porad pszczelarzom;
  • przekazujemy informacje ze świata z pszczelarskiej prasy zagranicznej.

W artykułach, pisanych przez doświadczonych pszczelarzy-praktyków i pracowników jednostek naukowych z całej Polski, każdy Czytelnik znajdzie wiadomości pomocne przy prowadzeniu racjonalnej gospodarki pasiecznej.

 

Składki członkowskie

Członkowie PTN proszeni są o wpłacanie rocznych składek członkowskich w wysokości 20 złotych na konto: 95 2030 0045 1110 0000 0241 1270 w Banku BGŻ.
W sprawie dodatkowych informacji na temat składek można kontaktować się ze skarbnikiem dr hab. Małgorzatą Bieńkowską (malgorzata.bienkowska@man.pulawy.pl).

 

Kontakt:

Adres redakcji:
ul. Świętokrzyska 20, 00-002 Warszawa,
tel. (22) 50 54 542, (22) 50 54 552, fax. (22) 50 54 542
e-mail: redakcja@miesiecznik-pszczelarstwo.pl lub red.pszczelarstwo@wp.pl

W sierpniowym numerze PSZCZELARSTWA:

  • Miesięcznik PSZCZELARSTWO 08/2019Marek Pogorzelec - Rośliny miododajne pszczelarskiej jesieni - część 2
  • Dr inż. Dariusz Gerula - Różnorodność pszczoły miodnej, stan i zagrożenia
    „W Polsce występowały pierwotnie tylko dwa podgatunki pszczół: środkowoeuropejskie dominujące na przeważającej części obszaru i kraińskie, które przedostały się z południa Europy przez Bramę Morawską na południowy Śląsk i Małopolskę. Obce rasy pszczół zaczęto sprowadzać w połowie XIX wieku. Na początku były to pszczoły włoskie (ks. Jan Dzierżon), później - kraińskie, kaukaskie i cypryjskie. Po II wojnie światowej, wbrew zaleceniom Centralnej Komisji Hodowli Matek, import pszczół stał się tak masowy, że w niedługim czasie spowodował znaczne wyparcie rodzimych pszczół. (...)" - fragment artykułu (red.)

  • Wanda Różycka - 56. Naukowa Konferencja Pszczelarska (2)
    W drugiej części relacji z Konferencji jest m.in. O pozostałościach substancji zakazanych i leków przeciwbakteryjnych w miodzie w Unii Europejskiej, a także o biotechnicznej metodzie walki z pasożytem Varroa destructor u pszczoły miodnej przy zastosowaniu płyty „Mullerbrettes" (red.)

  • Bartłomiej Maleta - „'Pszczelarstwo darwinistyczne', czyli perspektywa ewolucyjna w pszczelarstwie (2)"
    „Wydaje się, że duża część środowiska pszczelarskiego uznała, że pszczole miodnej grozi, jako gatunkowi, zagłada, jeżeli nie pomożemy jej w starciu z dręczem pszczelim. (...) Profesor Seeley na problem spogląda inaczej - z pozycji naukowca, który od ponad 40 lat bada między innymi dziko żyjącą populację pszczół. Około 2000 roku w Stanach Zjednoczonych panowało przekonanie, że takie populacje przestały istnieć wraz z inwazją dręcza. W lecie 2002 roku profesor podjął więc próbę zweryfikowania tego twierdzenia. (...) - fragment artykułu (red.)

  • Adam Wilczyński - Dobry pomysł

  • Inż. Józef Marek Majak - Ul modułowo-segmentowy (M-S). Część III
    „W omawianym systemie ula modułowo-segmentowego (M-S) istnieje możliwość zestawienia elementów składowych, w sposób pozwalający na stworzenie pułapki na barciaka małego lub Varroa destructor. (...) - fragment artykułu (red.)

  • Krzysztof Gawłowski - Pszczelarstwo na ziemiach polskich w okresie międzywojennym. Część 12
    W artykule jest mowa o pasiekach doświadczalnych i punktach kontrolno-pomiarowych funkcjonujących w Polsce w okresie międzywojennym (red.)

  • Marek Pogorzelec - Czy miodu lipowego wystarczy dla każdego chętnego? (część 2)
    „Trudno oszacować liczbę nektarujących lip straconych dla pszczół w ciągu ostatnich 10 lat. Obserwując znikanie lip z poboczy dróg oraz z terenu miast, wiem, że skal jest ogromna. Młoda lipa rosnąca na stanowisku słonecznym zakwita po raz pierwszy zwykle w 15 roku życia, natomiast w zwartym drzewostanie - w wieku około 30 lat. (...) - fragment artykułu (red.)

  • Igor Pawłyk - Sierpień. Ostateczne przygotowanie do zimowli
    „(...) W ubiegłym roku postanowiłem przekonać się, jak w mojej pasiece sprawdzi się znana i opisana przez Jacka Jaronia metoda skandynawska, polegająca na przesiedlaniu przed zimowlą całej rodziny na węzę. Zdecydowałem się na ten eksperyment, w wyniku obserwacji kondycji moich pszczół w ostatnich latach. (...) - fragment artykułu (red.)

  • Tomasz Wosk - Pszczelarz stale chce się kształcić i rozwijać (1)
    Jest to pierwsza część wywiadu przeprowadzonego z dr hab. Zbigniewem Kołtowskim, prof. nadzw. IO, o tym, „dlaczego w pszczelarstwie tak ważna jest pasja, o największych problemach hodowców pszczół, a także o tym, czy bać się neonikotynoidów" - red.

  • Dr Dariusz Karwan - Wyposażenie techniczne pasieki oczami pszczelarza praktyka
    „Trudno sobie wyobrazić współczesne gospodarstwo pasieczne bez miodarki, odsklepiarki do plastrów, topiarki do wosku czy wagi pasiecznej, a w gospodarstwach wędrownych - bez lawet do przewozu uli. Zacznijmy jednak od podstawy naszych zakupów - miodarki do odwirowania miodu, bez której nawet najmniejsza pasieka nie mogłaby się obejść. (...)" - fragment artykułu (red.)

  • Jacek Jaroń - Pieniądz nie śmierdzi
    „Dowiadujemy się, że pszczół nie przybywa, a raczej odnotowuje się ubytki. Pastwiska pszczele ubożeją. Totalna chemizacja niszczy miododajne chwasty rosnące dawniej w symbiozie z roślinami uprawnymi. Polski naukowiec alarmuje, że odżywcza wartość pyłku zmniejsza się o około 30%. Obserwując pasieki, niezbyt często widzimy poławiacze pyłku. Tymczasem na wszelkich portalach aukcyjno-handlowych jest prawdziwy wysyp ofert dotyczących sprzedaży pierzgi. (...) - fragment artykułu (red.)

  • Prof. Dr hab. Bogdan Kędzia - Komentarz
    „Artykuł 'Pieniądz nie śmierdzi' dotyczy bardzo istotnego zagadnienia, a mianowicie wytwarzania sztucznego produktu, który określany jest jako pierzga. Jak słusznie podkreśla autor artykułu, pierzgą można nazwać tylko naturalny produkt wytwarzany przez pszczoły. (...)" - fragment artykułu (red.)

  • Krystyna Judka - Śnieżyczka i śnieżyca
    Artykuł zawiera wiedzę na temat roślin, a także przestrogę dotyczącą samodzielnego stosowania specyfików z nich przygotowanych (red.)
 

PRENUMERATA „PSZCZELARSTWA"
na 2019 rok

Szanowni Czytelnicy, uprzejmie informujemy, że:

  • w SIERPNIU we wszystkich urzędach pocztowych w Polsce, u listonoszy i przez Internet (http://prenumerata.poczta-polska.pl) przyjmowane będą przedpłaty (8,60 zł za 1 egzemplarz) na prenumeratę realizowaną od 1 października 2019 roku.

  • w DOWOLNYM TERMINIE można zaprenumerować „Pszczelarstwo" w redakcji, wpłacając 8,80 zł za 1 egzemplarz (do ceny egzemplarza doliczony jest częściowy zwrot kosztów wysyłki) na rachunek bankowy wydawcy (Pszczelnicze Towarzystwo Naukowe, ul. Świętokrzyska 20, 00-002 Warszawa, nr 60 2030 0045 1110 0000 0029 9240). Przy zamówieniach zbiorowych (od 15 egzemplarzy miesięcznie) udzielamy 20% rabatu od ceny 1 egz. (8,60 zł). Dla prenumeratorów zagranicznych do ceny 1 egzemplarza czasopisma (8,60 zł) doliczany jest koszt wysyłki priorytetowej zależny od kraju przeznaczenia.

Osoby zainteresowane kupnem „Pszczelarstwa"/2019 od numeru styczniowego proszone są o wpłatę po 8,80 zł (za jeden egzemplarz) na konto Pszczelniczego Towarzystwa Naukowego (60 2030 0045 1110 0000 0029 9240).

Redakcja

 

Adam Wilczyński

Dobry pomysł

Zagłębiowskie Koło Pszczelarzy w Czeladzi prowadzi aktywną działalność w zakresie popularyzacji produktów pszczelich, np. miodu prosto z pasieki. Temu celowi służą plansze opracowane przez sekretarza zarządu Śląskiego Związku Pszczelarzy w Katowicach, zaprezentowane w maju bieżącego roku w kawiarni Aruko w centrum Sosnowca, przy alei Zwycięstwa prowadzącej do Ratusza.

Wystawa budzi zdziwienie i zainteresowanie licznych smakoszy serwowanej w Aruko wyśmienitej kawy. Bywalcy kawiarni już pytają o miód prosto z zagłębiowskich pasiek. Chętni są również spotykać się z pszczelarzami.

Więcej…
 

Rośliny miododajne pszczelarskiej jesieni – część 2

Jesienią kwitnie niewiele gatunków roślin rodzimego pochodzenia. Przyroda przygotowuje się do wielkiego sprawdzianu, jakim w klimacie umiarkowanym jest zima. Nasze rodzime gatunki przystosowane są do przetrwania znacznie mroźniejszych zim, od tych, które mamy obecnie.

Wrzos jest najważniejszą rośliną rodzimą dostarczającą pożytku pszczołom w tym okresie. Inną dość pospolitą rośliną jest bluszcz – pnącze, bardzo tolerancyjne wobec warunków środowiskowych (gleby, wilgotności, nasłonecznienia). Minąć musi jednak wiele lat, 

Więcej…
 

Rośliny miododajne pszczelarskiej jesieni – część 1

W okolicy większości pasiek wrzesień nie jest tak kwiecisty jak na prezentowanych zdjęciach. Łany roślin uprawianych jako poplon, przez dbających o swoje pola rolników, w niektórych miejscach Polski są rzadkością, a zarazem przedmiotem pożądania pszczelarzy. Rosnąca miejscami masowo nawłoć olbrzymia we wrześniu zwykle przekwita, natomiast pojedyncze pędy nawłoci kanadyjskiej, rozkwitają jeszcze w październiku, nawet w czasie suszy. Wrzos, jest znakomitym pożytkiem dla pszczół, oczywiście tam, gdzie rośnie masowo.

Więcej…
 

Cztery uczennice chcą poprawić życie pszczół

Od lat mówi się o dużym deficycie pszczół na całym świecie. Tymczasem te niewielkie owady odgrywają ogromną rolę w przyrodzie. Cztery uczennice postanowiły przybliżyć temat najmłodszym i przez edukację poprawić sytuację pszczół.

„Nasza przyszłość ma pomarańczowo-czarne barwy" jest nazwą projektu realizowanego przez Natalię Lamek, Maję Orlikowską, Julię Redzimską i Natalię Rietzel, prowadzonego z inicjatywy platformy „Zwolnieni z teorii", dla licealistów i studentów do realizowania własnych projektów społecznych. Celem projektu jest uzmysłowienie dzieciom i młodzieży, jak ważna jest obecność pszczół w przyrodzie i jaką rolę pełnią w naszym ekosystemie. Autorki projektu mają głowy pełne pomysłów na to, jak wśród uczniów placówek edukacyjnych wzbudzić zainteresowanie tymi niewielkimi owadami.

Więcej…
 

reklama konferencja baltow

 

Łąka kwietna na suchym piasku

Miasta powiększają się o nowe tereny, chcemy żyć wygodnie. Czasami w sposób zaplanowany lub zupełnie przypadkiem pozostawiamy przyrodzie nieco miejsca, enklawę, gdzie życie toczy się, jak dawniej, zgodnie z naturą. Na takiej „wyspie" żyją rzadkie gatunki ślimaków, jaszczurki, a także dzikie pszczoły i inne owady. W takich miejscach nikt ich nie opryskuje środkami ochrony roślin. Szkodzi im tylko to, co nam, czyli światło nocą, spaliny i hałas. Późną wiosną na prezentowanej na zdjęciach małej, piaszczystej łące kwietnej znalazłem w dużym zagęszczeniu cenne rośliny miododajne. Część z nich już przekwitła, inne gotowe były kwitnąć jeszcze wiele tygodni.(...)

Więcej…
 

Odszedł Profesor Ryszard Czarnecki – przyjaciel ludzi, miłośnik pszczół

prof. Ryszard CzarneckiDnia 21 stycznia 2019 roku polskie środowisko pszczelarskie poniosło dotkliwą i bolesną stratę. W wieku 85 lat zmarł w Krakowie prof. dr hab. n. farm. Ryszard Czarnecki – farmaceuta, farmakolog, nauczyciel akademicki, a także niestrudzony propagator apiterapii i jej wielki pasjonat. Profesor Czarnecki był niekwestionowanym autorytetem w tej dziedzinie, a także światowej klasy znawcą produktów pszczelich (miodu, pyłku kwiatowego, propolisu, mleczka pszczelego, jadu pszczół) oraz wiernym i wytrwałym popularyzatorem ich wartości profilaktycznych i leczniczych.

Więcej…
 

esadownictwo

 

Rośliny miododajne wzbogacające trawniki

Zielone trawniki – duma wielu obecnych właścicieli ogrodów są pustynią dla owadów zapylających. Czy można polubić trawnik z mniszkiem i koniczyną? Na pewno można, bo rośliny te dodają zielonej powierzchni kolorytu. Żartobliwie można spytać, czy właściciel schowanego w tujach i świerkach domu wie, jaką w danej chwili mamy porę roku.

Wyjątkową ozdobą trawnika mogą być kwitnące wiosną rośliny cebulowe, np. krokusy, przebiśniegi, cebulice i szafirki, których cebulkami lubią żywić się gryzonie. W opinii wielu właścicieli zielonych trawników te piękne wiosenne rośliny traktowane są jak (...)

Więcej…
 

Rośliny wyspecjalizowanych zapylaczy (2)

Kończąc cykl o dzikich pszczołach i roślinach, z których czerpią pokarm, chciałbym zwrócić uwagę Czytelników na rośliny, bez istnienia których zginęłyby niektóre gatunki owadów. Wśród pszczół są pszczoły monotroficzne, czyli takie, które korzystają tylko z jednego gatunku rośliny. Jeśli w jakimś zbiorowisku zginie jedna z takich roślin (zdjęcia), oznacza to wyrok dla któregoś z rzadkich gatunków owadów.

Dzikie pszczoły nie zostały zbyt dobrze przebadane. Trudno jest dzisiaj określić liczbę gatunków, które bezpowrotnie już wyginęły. Naukowcom udało się natomiast porównać liczebność dzikich zapylaczy w konkretnych miejscach (...)

Więcej…
 

„Atlas chorób pszczół najbardziej istotnych dla polskich pszczelarzy" – pomoc przy diagnostyce i zwalczaniu problemów zdrowotnych w pasiece

Autorzy: Grażyna Topolska, Anna Gajda, Urszula Imińska z Pracowni Chorób Owadów Użytkowych Wydział Medycyny Weterynaryjnej w Warszawie Wydawnictwo PWRiL, 2018

Niemal każdy pszczelarz obserwuje, co pewien czas, w swojej pasiece

  • pojawienie się pszczół o odmiennym, niż normalny, zachowaniu czy wyglądzie,
  • obecność czerwiu wykazującego różnego rodzaju zmiany i zamierającego na różnych etapach rozwoju, lub
  • wystąpienie nadmiernej śmiertelności pszczół.

Jeżeli nie wie, co może być przyczyną zaobserwowanych zmian, zwykle szuka pomocy u znajomych pszczelarzy, którzy często nie są w stanie mu wiele pomóc. Niejednokrotnie przegląda dostępne książki i artykuły dotyczące chorób pszczelich, które albo nie zawierają aktualnych wiadomości, a materiał ilustracyjny jest bardzo ubogi, albo zawierają bardzo wiele informacji, z których trudno czasem wyłowić najistotniejsze.

Więcej…
 

Najwartościowsze rośliny pokarmowe dzikich pszczół

Jak pomóc przetrwać gatunkom dzikich zapylaczy? Na pewno pomogłoby ograniczenie stosowania środków ochrony roślin, ale nasz wpływ na takie decyzje jest niewielki. Miłośnicy przyrody ustawiają w swoich ogrodach domki dla pszczół samotnic i to już jest konkretną i wymierną pomocą dla tych owadów. Poza schronieniem warto pomyśleć o zapewnieniu im pokarmu. Spróbujmy więc poznać rośliny przyjazne tym owadom.

Stanisław Flaga – autor wydanej w 2015 roku książki „Rośliny pokarmowe pszczół samotnic" przy opisie dobrze nam znanych roślin miododajnych przedstawił gatunki dzikich pszczół, które korzystają z ich nektaru i pyłku. Myślę, że takie informacje (...)

Więcej…
 

Bliżsi i dalsi krewni pszczoły miodnej

Według badań przeprowadzonych w okolicach Krakowa stwierdzono, że na wilgotnych łąkach, na których nastąpiła inwazja północnoamerykańskich nawłoci, jest siedmiokrotnie mniej gatunków rodzimych zapylaczy niż na łąkach bez nawłoci. Na polach pozbawionych miedz owadom też nie jest lekko. Szansą są naturalne zbiorowiska pełne bioróżnorodności – murawy kserotermiczne, koszone łąki, rowy przydrożne i grądy – wielogatunkowe lasy liściaste. W różnorodnej szacie roślinnej wyspecjalizowane owady zapylające znajdują swoje nisze. Losy roślin i owadów są ze sobą splecione. Jeśli zabraknie owadów mogących zapylać, zginą i rośliny.

Więcej…
 

Ulica upamiętniająca pszczelarza

W czerwcu 2017 roku w dzielnicy Opatowice w Tarnowskich Górach decyzją Rady Miasta nadano jednej z ulic imię pszczelarza i patrioty Emanuela Biskupka.

Dnia 14 grudnia 2017 roku przedstawiciele Wydziału Promocji Tarnowskich Gór i Sekcji Historycznej Śląskiego Związku Pszczelarzy w Katowicach spotkali się w dzielnicy Opatowice w Tarnowskich Górach przy ulicy, której 7 czerwca 2017 roku Rada Miasta Tarnowskich Gór nadała imię Emanuela Biskupka – pszczelarza i patrioty. Celem spotkania było uroczyste przekazanie jej do użytku. Najliczniej przybyli pszczelarze z Nakła Śląskiego na czele z Bronisławem Kowalczykiem i Bogdanem Plazą. Obecny był (...)

Więcej…
 

Rośliny wyspecjalizowanych zapylaczy (1)

Przyglądając się roślinom rosnącym w naturalnych warunkach, spotykamy również takie, którymi zwykle nie interesują się pszczoły miodne. Nie oznacza to jednak, że rośliny te nie nektarują i nie wytwarzają wartościowego pyłku. Obecność takich roślin w przyrodzie stanowi szansę na przeżycie wyspecjalizowanych zapylaczy. Jeśli takich owadów zabraknie niektóre z tych roślin będą skazane na samozapylenie, co przy dłuższej trwającym stanie prowadzić może do ich degradacji. Mając świadomość, że wspierane przez pszczelarza pszczoły miodne stanowią w okolicy pasiek bardzo poważne zagrożenie dla innych zapylaczy, wynikającą z konkurencji pokarmowej. Dlatego powinniśmy z przychylnością spoglądać na rośliny mniej atrakcyjne dla pszczół. (...)

Więcej…
 

Już od marca 2019 r.

będzie można w Domu Pszczelarza w Kamiannej zdobyć dyplom w zawodzie pszczelarz i technik pszczelarz uczęszczając na zajęcia kwalifikacyjnych kursów zawodowych.

Organizatorem jest Zarząd Polskiego Związku Pszczelarskiego w Warszawie przy udziale Zespołu Szkół Centrum Kształcenia Ustawicznego w Sulejowie. Aby zapisać się na kursy należy wejść na stronę www.zsckuwsulejowie.pl, następnie w zakładce dokumenty otworzyć „pszczelarz w Kamiannej" i „technik pszczelarz w Kamiannej", wypełnić podania i wysłać pocztą na adres szkoły lub na e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. w nieprzekraczalnym terminie do 28 lutego 2019 r. Wszelkich informacji udziela sekretariat szkoły pod telefonem: 44 6162199.

 

APEL W SPRAWIE LEPSZEGO JUTRA

Szanowni Państwo,

wszyscy wiemy, że podstawą zdrowia i dobrej kondycji każdego organizmu żywego jest spożywanie wartościowego i różnorodnego pokarmu. Zasada ta dotyczy również pszczół. Pszczelarze powinni być zainteresowani dbałością o bazę pokarmową pszczół w okolicy pasiek. Pracy tej nikt za pszczelarzy nie wykona. Nie oglądając się na innych, którzy mogliby to uczynić, podejmijmy w 2019 roku zobowiązanie wzbogacenia pożytków dla pszczół. Zasiejmy więc rośliny miododajne, posadźmy krzewy i drzewa, pamiętając, że na terenach, które nie są w naszej dyspozycji, należy uzyskać pozwolenie od władz terenu czy właścicieli działek. Do dzieła!

Więcej…
 

Zbigniew Krawczyk nie żyje
– wspaniały pszczelarz, założyciel Stowarzyszenia Pszczelarzy Zawodowych w Polsce.

Zbigniew Krawczyk 1939-2018Zbigniew Krawczyk urodził się w 1939 roku w miejscowości Niwki w powiecie zwoleńskim. Pszczelarzem był, można powiedzieć, od urodzenia, bowiem Jego matka prowadziła dość dużą, jak na owe czasy, pasiekę liczącą 50-60 rodzin w ulach warszawskich zwykłych. Pomagając mamie w prowadzeniu pasieki, uczył się chodzenia koło pszczół i pszczelarstwa, nabierając doświadczenia niezbędnego do samodzielnego jej prowadzenia. Od najmłodszych lat był bardzo zainteresowany pszczelarstwem, a jednocześnie ogromnie ciekawy poznania życia i biologii pszczół. Ta ciekawość powodowała, że jako kilkuletni chłopiec wymykał się często do sąsiada, który także miał pasiekę. W odróżnieniu jednak od rodzinnej pasieki, nowoczesnej jak na czasy powojenne, sąsiad trzymał swoje pszczoły w kłodach. Miał także dwie rodziny w barciach, co budziło szczególne zainteresowanie chłopca. Później, w dojrzałym wieku często wspominał, że osobiście znał bartników i nie mógł odżałować, że w porę nie zabezpieczył tych kłód, które mogłyby być wspaniałymi eksponatami muzealnymi.

Więcej…
 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 następna > ostatnia >>

Strona 1 z 2
 ---
 
© Miesięcznik PSZCZELARSTWO, Pszczelnicze Towarzystwo Naukowe, 2004-2016
Agroturystyka